Geneuzel!

Dat we allemaal met onze bootjes, groot of klein, mooie tochtjes varen weten we wel. Dat we ervan genieten ook! Dat het niet zoveel voorstelt… ach dat willen we wel eens ontkennen. Graag houden we stoere verhalen en beschrijven we uitgebreid een tocht van de ene haven naar de andere. Dat daarbij niet zoveel spannends of opzienbarends gebeurt weerhoudt ons er niet van dit alles aan het world wide web en haar lezers toe te vertrouwen. Welke route we varen zal niemand die een kaart bij de hand heeft verbazen.
Na het zien van een videoverslag (!) van een oversteek van Lauwersoog naar Schiermonnikoog(!) bij windstil weer(!) op de motor (!) hebben we onszelf plechtig beloofd alleen die dingen te plaatsen die (ahum) er toe doen, die iets bijdragen aan de beleving van het wad en aan de navigatie in het bijzonder.

Sinds we de oude site hopeloos verouderd vinden hebben we ons toegelegd op WordPress, met name om op alle devices goed te raadplegen te zijn en vanwege het gemak. Zou mooi zijn om geregeld korte stukjes te kunnen plaatsten, liefst nog tijdens de vaart! Maar dat is toekomstmuziek en we zijn nog lang niet zo ver, dus klik nog maar een tijdje door naar de oude site !

Onderwaterschip bijna klaar

Samen met Dex bij Drascombe Nederland gewerkt aan kaal halen tot op gelcoat, spuiten, krabben, schuren, spoelen, drogen en ontvetten. Leuk om mee te werken aan je schip en te genieten van ultieme knowhow en sfeer. De koffie moet je zelf maken, je boterhammen moet je nota bene zelf meenemen en de stoelen kunnen alleen gebruikt worden met de overall aan. Niets gaat in dit bedrijf in de overheadkosten zitten!

SLOW is bijna klaar voor de eerste lagen epoxycoating en mag uitrusten (ook omdat een ander schip nu even op de bok moet) op haar onvolprezen PEGA exclusive kanteltrailer.

 

van Ra naar Borkum

Van het Eemswadje naar Borkum varen kan een beste puzzel zijn. Afhankelijk van wind, tij en evt wind tegen stroom (te vermijden) zijn er weinig ideale oplossingen. Althans voor een niet motorende Drascombezeiler. Wij deden het gisteren niet goed en vandaag zien we een oplossing die we alsnog hadden kunnen kiezen. Met de bus zijn we vanaf Port Henry naar het dorp gereden en lopend langs de boulevard zien we de baai met daarin zowaar (bij de pijl) een Ovni!

Gisteren lieten we ons (mede door een ankerligger die ontweken moest worden) teveel door de ebstroom verzetten en kwamen we als snel voorbij de ingang van de Fisherbalje uit. Toen de wind ook nog afnam restte ons niets anders dan tergend langzaam twee uur lang tegen de ebstroom in de Fisherbalje in te motoren.

Maar nu weten we beter! Laat je met de eb verder meenemen naar de baai (pas alleen op voor die kribben die ze hier Buhnen noemen) en kies een geschikte volgende vloed uit om je mee te laten nemen de Eems op en bakboord uit de Fisherbalje in. Hoe makkelijk kan het zijn?

En dan schiet me ineens te binnen dat ik zeker een jaar geleden een aardig fotootje van Drifter 22 Gulliver heb ontvangen! Die zie je hieronder.

 

Opgelopen door een beauty!

Vannacht hebben we op het Groninger Wad een nachtje achter het anker van het onweer mogen genieten. Het is wel eens relaxter geweest. Ook vandaag zitten er buien in de lucht en merken we dat we wat voorzichtig varen. Komt trouwens ook door de niet mis te verstane waarschuwingen van de verder aardige Duitse site wattenschipper met betrekking tot de Eems in het algemeen en de Möwensteert in het bijzonder.

Na de passage van Cormorant Marmara zullen we het grootzeil erbij zetten en koersen we op Borkum af.

 

 

Fuut

We varen om 1730 de Roggebotsluis uit gezamenlijk met Fuut (een Tholense Schouw? Wie het weet mag het zeggen in een reactie!) naar het oosten. Zij ankeren nabij de Eilanderbalg en wij gaan verder. Net voor een hevige bui met enig onweer maak ik deze foto. Fuut als je de originelen wilt dan stuur ik ze je toe!

Van IJssel naar Vlieland

In de zomer van 2016 proberen we eens uit of het leuk is om van huis uit naar het Wad te varen. Eerste doel is Vlieland waar de familie in een tenthuisje verblijft. Hieronder een paar episodes, waarbij we de IJsselmeermuggen buiten beschouwing laten.

Underdressed

Na anderhalve dag blakte op IJssel en Ketelmeer gaat het in de middag enigszins waaien. In een krappe NW 3Bft ontmoeten we Coaster Alles Kits vlak bij de Ketelbrug. Ik vind het best cool om te antwoorden dat we op weg zijn naar Vlieland. Het is lekker warm, de wind die het twee dagen heeft laten afweten trekt zachtjes aan. Vlak voor de brug zet ik de motor bij op half gas vanwege de beroepsvaart. Zo motorzeilend schieten we er lekker onderdoor. Achteraf gezien is het wonderbaarlijk dat er ineens flinke golven staan…

Voorbij de brug zitten we in een compleet andere wereld. Steile golven bij aanvankelijk NW 3 veranderen in regelmatige brekers bij een dikke NW 4. Inmiddels hebben we een slagje kunnen maken en zeilen we over bakboord, koers 265 graden. Wat me verbaast en verrast is dat zich hier in zo’n korte tijd zo’n zee kan opbouwen. Ik moet er niet aan denken hier bij windkracht zes te zijn. Wat me dwars zit is het feit dat ik in korte broek en T-shirt, zonder zwemvest buiswater zit over te nemen. Vanwege de lagerwal (als we gaan zitten pielen drijven we de vaargeul naar Lelystad in) houden we dat nog maar even zo.

Bijliggen

Na zo’n twee uur bij NW 4 opkruisen vanuit de trechter bij de Ketelbrug zien we rond 1800 enigszins moe en rillerig het licht. Eerder hadden we al een rifje gestoken (ook een goede keuze) en nu stuur ik de boot door de wind zonder de fokkenschoot te lossen. Het fokje staat daarna bak en de grootschoot krijgt de ruimte. Bijliggend verandert de wereld als bij toverslag. Ineens zien we weer de stralende zon, de minder sterke (schijnbare) wind en de mooie uitzichten. De golven rollen uiteraard ónder ons door. Gepieker over wel of niet de Trintelhaven aanlopen wijkt als sneeuw voor de zon. We grijpen droge kleren en een zeilbroek en varen door tot we om 0100 uur in sterk afflauwende wind voor anker gaan bij de Kreupel. Toch nog mooie voortgang gemaakt!

Geen maat, wel een automaat

De pas gemonteerde stuurautomaat kan dit seizoen op lovende kritieken rekenen. Zodra het gaat donkeren stuurt hij ons de nacht in. Soms neem ik het van hem over om nog net dat graadje extra mee te pakken, maar eigenlijk moet ik ruiterlijk toegeven dat hij het beter kan én… dat het heel releaxed is om zo’n ervaren stuurman aan boord te hebben.

Zoet of zout? Ik weet het wel!

Na al deze leerzame ervaringen op het IJsselmeer schutten we de volgende dag door de Stevinsluizen en meteen weet ik het weer: zout! Die fijne no-nonsense buitenhaven van Den Oever, een niet zo gelikt dorp, coöperatie in plaats van watersportwinkel, en vooral het uitzicht op waar wij einde van de middag heen zullen varen: het grote niets!
Stipt om half vijf, de op die dag ideale tijd, varen we af en genieten we van zon, windje W4 en meegaand tij. Niks geen holle golven, alles werkt mee om ons daar te brengen waar we willen zijn. We pakken de Binnen Breesem en gaan bij de FD-BR rechtdoor, dat wil zeggen noord, en lopen tegen donker vast. Anker overboord, versnaperingen binnen handbereik, boekje en koplamp erbij. Ons kan niets meer gebeuren!
Toch hoor ik na enige tijd gebrom van een diesel. Alert sta ik op en zie tot mijn grote verbazing een fors schip dat ik later definieer als een handkokkelaar. Vlakbij! Snel gaat de lopolight aan en even later wordt zijn zoeklicht op ons gericht. Zit ik nog zo dicht bij de geul of heeft hij zo weinig diepgang? Ons eenvoudige bamboestokje houdt het op 50 cm…

Geheimtip: De Bovenhaven in Kampen

Na een lange dag (helaas) motoren op een windstille IJssel, op weg van mijn woonplaats naar het Wad, draaien we voor de laatste beweegbare brug een voor ons nieuwe haven in. Het wordt een prettige belevenis. Reeds vanaf Zwolle hebben we deze in het vizier. De ANWB app (aanrader voor motorbootvaarders en andere watertoeristen) weet ons precies te vertellen dat we deze haven na kilometerraai zoveel aan bakboord zullen aantreffen. Mooi, want we zijn moe en dan is het fijn als je kan aftellen.
In de zeer rustige haven worden de landvasten aangepakt door een motorboot waarvan ik vind dat als ik ooit… ik me hiervoor niet zou hoeven te schamen. Voorzichtig informerend of dit wel mocht wordt afgewimpeld met”je ligt hier goed”. Rode of groene bordjes kennen ze niet. De havenmeester verhuurt een fiets zodat ik niet naar het centrum hoef te lopen. En… ver na donker treffen we een douchegebouw aan dat de hele nacht open blijft, waar niets voor betaald hoeft te worden en waar iedereen (ja iedereen uit Kampen en verre omgeving zo lijkt het) welkom is. En schoon dat ie was! Vroeger, toen we nog in Denemarken en Zweden voeren, noemden we dat bij terugkomst Scandinavische kwaliteit. Inmmidddels hebben we in Nederland gelukkig een inhaalslag gemaakt.
Waarom deze geheimtip over een haven in binnenwater waarop we zelden varen? Omdat het onverwachte altijd het mooist is.